impact

De impact van het overlijden van Piet heeft een diepe wond geslagen in de familie Krijthe. Na de oorlog was er veel verdriet en ongeloof over het feit dat Piet niet weer naar Zevenhuizen zou terugkeren. Iedereen verwerkte het verlies op zijn of haar manier, slachtofferhulp bestond toen nog niet. Bitter voor de ouders van Piet was het feit dat zij hun zoon zo graag nog een keer hadden willen zien, de laatste keer was in kamp Erika, in kamp Amersfoort waar ze naar waren afgereisd hadden ze hem net gemist.

Hendrik Krijthe en Hanske Krijthe-Bethlehem  in de jaren vijftig

Op het Nederlands Ereveld Orry-la-Ville in Frankrijk wordt ieder jaar op 4 mei een herdenking voor Nederlandse oorlogsslachtoffers gehouden, deze herdenking vindt plaats sinds de opening in 1958. In 2001 neemt zus Trijn (1929-2025) samen met haar man Kor Bouman (1929-2002) namens de familie voor het eerst deel aan de herdenking. Het is een gebeurtenis die veel indruk achterlaat. 

In de jaren die volgen worden herdenkingen vaker door geïnteresseerde familieleden bijgewoond, niet alleen de tweede generatie neemt hieraan deel, ook de derde generatie toont interesse. Er zijn ook familieleden die de begraafplaats regelmatig even bezoeken op weg naar hun vakantiebestemming.

Zevenhuizen

In 1947 wordt op initiatief van  de bevolking van Zevenhuizen een herdenkingsmonument voor gevallen oorlogsslachtoffers opgericht. Het beeld op het monument is vervaardig door kunstenaar Wladimir de Vries. Het ‘Gedenkteken voor alle Gevallen Slachtoffers’ in Zevenhuizen bestaat uit een gedenksteen en een beeld van een jongetje met grafkrans. Beide zijn uitgevoerd in witte natuursteen. Op 5 mei 1948 wordt het monument onthuld door koerierster Aukje Kooistra. 

In 1990 stelt het oranje-comité voor het monument te renoveren omdat het in slechte zou zijn en scheuren vertoont. Er wordt een inzamelingsactie onder de bevolking op touw gezet waarvan de restauratie bekostigt  gaat worden. Er word een voorstel voorgelegd om op het monument 10 plaquettes aan te brengen met de namen van omgekomen dorpsgenoten in de jaren '40-'45. Het voorstel wordt voorgelegd aan de oorlogsgraven stichting, deze keurt het ontwerp goed en verzorgt de uitvoering hiervan. Op initiatief van de familie Krijthe zal ook de naam van Pieter Krijthe op het monument worden toegevoegd (Ook wordt de naam van Jilko de Kleine op een plaquette geplaatst, Jilko is de zwager van Jantje, Pieter's zus. Jilko sneuvelde 1n 1947 in Pameungpeuk in Nederlands Indië). Het gerenoveerde monument wordt in 1995 wederom door Aukje Kooistra onthuld.