De familie Krijthe

Pieter Krijthe (roepnaam Piet)  was een bijdehante jongen. Hij kon goed leren en ging na de lagere school naar de christelijke MULO in Marum. Thuis was hij het liefste bezig met het knutselen aan motoren o.a. aan de Harley Davidson die in de schuur stond. Het gezin Krijthe woonde aan de Oudestreek B190 (dat is nu nr.48) in Zevenhuizen, Groningen. Het gezin bestaat uit vader, moeder en acht kinderen; drie jongens en vijf meisjes. Vader Hendrik heeft een houtwerkplaats aan huis, hij is stelmaker en vervaardigd o.a. karren en wagenwielen en verzorgt het onderhoud hiervan. Erg breed hebben ze het niet, toch leven ze niet in armoede.  Aan het begin van de tweede wereldoorlog is Piet 15 jaar. Hij is avontuurlijk ingesteld en ietwat ondeugend. Dit laatste blijkt uit een anekdote die mijn moeder (Trijntje) wel eens vertelde: In de houtkachel brandde een stuk (nat) hout waar aan het uiteinde het vocht kokend uitloopt. Trijntje roept haar moeder en zegt: "Moe! Piet het weer in de kachel spijt!" (Moeder, Piet heeft weer in de kachel gespuugd!) . 

De familie Krijthe heeft het zwaar tijdens de bezetting, ziektes als difterie en schurft komen regelmatig voor in het gezin. Op het Groningse platteland valt het gebrek aan voedsel relatief mee,  er wordt wel  af en toe clandestien geslacht, de eigen moestuin biedt tevens enige verlichting. Een rotsvaste (gereformeerde) geloofsovertuiging is aanleiding voor Hendrik en Hanske om onderdak te bieden aan evacuees uit het westen van het land en aan een enkele onderduiker. Een bewonderenswaardig besluit dat niet zonder risico's was in die tijd.